Skip navigation

Zastosuj identyfikator do podlinkowania lub zacytowania tej pozycji: http://hdl.handle.net/20.500.12128/328
Tytuł: Della felicita nella Consolazione della Filosofía di Boezio
Autor: Kucz, Anna
Słowa kluczowe: Arystoteles; szczęście; filozofia szczęścia
Data wydania: 2005
Źródło: Civitas Mentis, T. 1 (2005), s. 42-55
Abstrakt: Teoria szczęścia przedstawiona w księdze III Philosophiae Consolatio uwydatnia dwie zasadnicze sprawy związane z pojęciem szczęścia: pars construens i pars destruens. Pars destruens dotyczy szczęścia, które jest prowizoryczne i krótkotrwale, w rezultacie doprowadza do nieszczęścia. W teorii dotyczącej pars construens Boecjusz tworzy definicję Boga jako źródła najwyższego dobra i prawdziwego szczęścia. Dochodząc do Boga, człowiek osiąga doskonałość. Doskonałość nie polega jedynie na pełni człowieczeństwa - jak twierdził Arystoteles - ale także na poznaniu, a właściwie upodobnieniu się człowieka do Boga. Jednak autor Philosophiae Consolatio podkreśla z całą stanowczością, że każdy człowiek obdarzony jest wolą. Wola służy do obcowania z przyszłością, a właściwie kreuje ową przyszłość. Od człowieka zależy, jaka owa przyszłość będzie
URI: http://hdl.handle.net/20.500.12128/328
Pojawia się w kolekcji:Artykuły (W.Fil.)

Pliki tej pozycji:
Plik Opis RozmiarFormat 
Kucz_Della_felicita_nella_Consolazione_della_Filosofía_di_Boezio.pdf508,99 kBAdobe PDFPrzejrzyj / Otwórz
Pokaż pełny rekord


Uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne, bez utworów zależnych 3.0 Polska Creative Commons Creative Commons