Skip navigation

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12128/976
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorJohn-Borys, Maria-
dc.contributor.authorMusiał, Agnieszka-
dc.date.accessioned2018-03-07T12:14:40Z-
dc.date.available2018-03-07T12:14:40Z-
dc.date.issued2009-
dc.identifier.citationZ. Dołęga, M. John-Borys (red.), "Zdrowie psychiczne uczniów - różne konteksty i odniesienia" (S. 276-303). Katowice : Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.pl_PL
dc.identifier.isbn9788322617434-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/20.500.12128/976-
dc.description.abstractRozważając obecną sytuację dzieci z nadpobudliwością psychoruchową w szkole masowej, nie sposób nie poruszyć kwestii dotyczących akceptowania odmienności i umiejętności wczucia się w sytuację drugiego człowieka. Dzieci te bowiem, często nieakceptowane, odrzucane czy izolowane przez grupę rówieśniczą, wymagają szczególnej uwagi. Liczba placówek integracyjnych jest do tej pory niewielka, a w szkołach masowych dzieci te są niechętnie „widziane” z powodu konieczności poświęcania im znacznie większej uwagi niż pozostałym dzieciom, co stwarza konieczność poszukiwania nowych rozwiązań edukacyjnych. Wiele terapii stosowanych wobec dzieci nadpobudliwych i ich rodziców koncentruje się na korygowaniu objawów zaburzenia, czyli na pomocy w skupianiu uwagi, radzeniu sobie z nadruchliwością czy agresją. Są to terapie indywidualne bądź skierowane do określonej nielicznej grupy dzieci, jak również obejmujące psychoedukację rodziców. Wydaje się jednak, że brakuje programów zmierzających do poprawy funkcjonowania społecznego dzieci nadpobudliwych, które realizowałoby się w ich naturalnych środowiskach rówieśniczych, a zatem w szkole, programów dostosowanych do realiów szkolnych, czyli do ram czasowych lekcji szkolnej, jak i do liczebności klasy. Celem autorek niniejszego artykułu było przedstawienie propozycji programu, który rozwijałby u dzieci empatię i uczył postaw tolerancji wobec odmienności, poprawiał samoocenę, kształtował ich poczucie własnej wartości oraz integrował klasę. Poprawa relacji między uczniami tworzyłaby lepszy klimat do akceptacji dzieci z problemem nadpobudliwości psychoruchowej, co przyczyniłoby się do pozytywnych zmian w ich zachowaniu na terenie szkoły.pl_PL
dc.language.isoplpl_PL
dc.rightsUznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska*
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/pl/*
dc.subjectTolerancjapl_PL
dc.subjectEmpatiapl_PL
dc.subjectOdmiennośćpl_PL
dc.subjectzespołu nadpobudliwości psychoruchowejpl_PL
dc.titleO tolerancji i empatii wobec odmienności w profilaktyce zespołu nadpobudliwości psychoruchowejpl_PL
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/bookPartpl_PL
Appears in Collections:Książki/rozdziały (WNS)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
John_Borys_O_tolerancji_i_empatii_wobec_odmiennosci_w_profilaktyce.pdf600,62 kBAdobe PDFView/Open
Show simple item record


Uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne, bez utworów zależnych 3.0 Polska Creative Commons License Creative Commons