Skip navigation

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12128/11501
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.advisorMarciniak, Przemysław-
dc.contributor.authorLabuk, Tomasz-
dc.date.accessioned2019-10-29T08:00:42Z-
dc.date.available2019-10-29T08:00:42Z-
dc.date.issued2019-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/20.500.12128/11501-
dc.description.abstractNiniejsza praca doktorska przedstawia analizę literackich dyskursów jedzenia oraz jego konsumpcji, używanych przez bizantyńskich autorów w okresie od połowy wieku jedenastego do początków wieku trzynastego. Za pomocą pojęcia ‘dyskursu jambicznego’, które zaproponowane zostało przez Nancy Worman w jej pracy Abusive Mouths in the Classical Athens autor powyższej rozprawy analizuje w jaki sposób konsumpcja jedzenia oraz ludzkie ciało używane były w wielu tekstach bizantyńskich, we wspomnianym okresie, jako środek wyrazu dla inwektywy, satyry, bądź też społecznej krytyki. We Wstępie prezentowany jest ogólny ogląd studiów poświęconych kwestii konsumpcji w Bizancjum. Znajduje się tu także omówienie zmian społecznych, które spowodowały niespotykaną dotychczas popularność komedii Arystofanesa. Ostatnia część wstępu poświęcona jest zarysowaniu stosowanej w rozprawie metodologii badawczej. Rozdział pierwszy zawiera analizę dwóch literackich inwektyw napisanych przez Michała Psellosa (In Sabbaitam, In Iacobum) i ukazuje, w jaki sposób użyto w nich języka oraz estetyki charakterystycznych dla dyskursu jambicznego i w jaki sposób antyczny dyskurs jambiczny został przez Psellosa zmodyfikowany. W apendyksie zawarte jest pierwsze całościowe tłumaczenie In Iacobum na język angielski. Rozdział drugi poświęcony jest anonimowemu dwunastowiecznemu dialogowi pt. Timarion. Część pierwsza przedstawia dyskusję na temat popularnego w dwunastowiecznym Bizancjum dyskursu, który utożsamiał produkcję literacką ze sztuką gotowania. W części drugiej analizie poddane zostaje użycie w Timarionie języka i estetyki charakterystycznych dla starożytnego greckiego dyskursu jambicznego. Autor stawia tezę, że Timarion powinien być czytany jako kontestacja środowiska kulturowego, w ramach którego został napisany a elementy ‘jambiczne’ wzmacniają siłę literackiego ataku na społeczeństwo bizantyńskie pod rządami Komnenów. Rozdział trzeci przedstawia analizę elementów dyskursu jambicznego, obecnych w Historii Niketasa Choniatesa. Autor przedstawianej rozprawy postuluje, że Choniates świadomie posługuje się językiem i estetyką charakterystyczną dla dyskursu jambicznego i wielokrotnie odwołuje się do greckiej tradycji komicznej/jambicznej. Prezentowana tu analiza oparta jest na wielu przedstawieniach żarłocznych urzędników cesarskich oraz tyrana Andronika I Komnena, których literackie portrety budowane są w oparciu o motywy i terminy zaczerpniętych z komedii Arystofanesa. W rozdziale ostatnim przedstawiana jest analiza czterech literackich tekstów, dotyczących nieudanego przewrotu pałacowego, dokonanego przez Jana Komnena, zwanego Grubym. Ponownie dyskutowane są liczne motywy komiczne oraz jambiczne w nich zwarte, częste odwołania do starożytnej tradycji komicznej oraz funkcja groteskowego/jambicznego ciała Jana.pl_PL
dc.language.isoenpl_PL
dc.publisherKatowice : Uniwersytet Śląskipl_PL
dc.subjectsatyrapl_PL
dc.subjectliteratura bizantyjskapl_PL
dc.subjectdyskurs jambicznypl_PL
dc.subjectjedzenie w literaturzepl_PL
dc.subjectciałopl_PL
dc.titleGluttons, drunkards and lechers : the discourses of food in 12th-century Byzantine literature : ancient themes and Byzantine innovationspl_PL
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesispl_PL
Appears in Collections:Rozprawy doktorskie (W.Hum.)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Labuk_Gluttons_drunkards_and_lechers_the_discourses_of_food.pdf2,35 MBAdobe PDFView/Open
Show simple item record


Items in RE-BUŚ are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.