Skip navigation

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12128/5455
Title: Nicość, pamięć, wyobraźnia : o melancholii w prozie Andrzeja Stasiuka
Other Titles: O melancholii w prozie Andrzeja Stasiuka
Authors: Madaliński, Artur
Advisor: Nowacki, Dariusz
Keywords: Andrzej Stasiuk; proza; melancholia
Issue Date: 2013
Publisher: Katowice : Uniwersytet Śląski
Abstract: Najważniejsze wnioski przedstawiałby się wiec następująco: proza Andrzeja Stasiuka w jednym z centralnych swoich rejestrów stanowi zapis doświadczenia melancholijnego, odwołującego się – w najszerszym planie – do kategorii niezdefiniowanej straty. Pisarstwo autora Dziennika pisanego później w swojej istocie opiera się na fundamencie dialektycznym, który organizację tekstu wyprowadza z paradoksalnego fundamentu kategorii przeciwstawnych. Pustka i pełnia, wypełnianie i sączenie, „przed” i „po”, ruch i bezruch, wieczność i nicość, śmierć i trwanie, forma i jej brak – by wymienić tylko najważniejsze. Dlatego też oprócz enumeracji, powtórzenia, anamorfozy, czy anamnezy – zasadniczych elementów melancholijnego idiomu pisarskiego – dla Stasiuka ważne będą takie figury retoryczne, jak antyteza, kontrast, czy oksymoron. Wszystkie one będą transfiguracjami mitu czarnej żółci, której takie cechy, jak zmienność, ambiwalencja i nieokreśloność stanowią dla prozy Stasiuka genetyczne, najbardziej w pewnym sensie źródłowe, zaplecze.
URI: http://hdl.handle.net/20.500.12128/5455
Appears in Collections:Rozprawy doktorskie (W.Hum.)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Madalinski_Nicosc_pamiec_wyobraznia.pdf1,85 MBAdobe PDFView/Open
Show full item record


Items in RE-BUŚ are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.