Skip navigation

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12128/5747
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.advisorJohn, Ewa-
dc.contributor.authorPędras, Monika-
dc.date.accessioned2018-08-21T10:56:36Z-
dc.date.available2018-08-21T10:56:36Z-
dc.date.issued2009-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/20.500.12128/5747-
dc.description.abstractPrzeprowadzone badania dla szeregu zwi zków kompleksowych Mn(II) wymagały zastosowania dwóch oddzielnych technik eksperymentalnych. Do bada kompleksów w roztworze zastosowano potencjometri , dla stałych zwi zków kompleksowych monokrystaliczn analiz rentgenowsk . Zarówno badania w roztworze, jak i w fazie stałej potwierdzaj zdolno ci koordynacyjne wybranych do bada ligandów wzgl dem jonów Mn2+, jednak w roztworze tworz si wył cznie kompleksy jednordzeniowe, w fazie stałej natomiast kompleksy wielordzeniowe. Imidazol niezale nie od fazy tworzy tylko poł czenia jednordzeniowe. Na podstawie wykonanych bada potencjometrycznych w roztworze wyznaczono skład i stałe trwało ci kompleksów Mn(II) z 16. wybranymi ligandami organicznymi o ró nych wła ciwo ciach chemicznych, z których wi kszo charakteryzuje si aktywno ci biologiczn . Wybrane ligandy ró ni si liczb i rodzajem atomów donorowych, st d nale ało oczekiwa , i ró ne b d ich wła ciwo ci kompleksotwórcze. Wi kszo poł cze kompleksowych jonu Mn2+ charakteryzuje si nisk trwało ci m.in. ze wzgl du na słabe zdolno ci koordynacyjne wybranych do bada ligandów. Wyj tek stanowi kompleksy ligandów S – donorowych (kwas tiooctowy, kwas tioglikolowy, cysteina), które ze wzgl du na silne wła ciwo ci donorowe atomu siarki, tworz trwalsze poł czenia koordynacyjne z jonem Mn(II). Maksymalna liczba zarejestrowanych dla danego układu kompleksów wynosi dwa, st d mo na wnioskowa , i grupa karboksylowa – COOH w cz steczkach badanych kwasów karboksylowych oraz aminokwasów jest bidentatna. W kilku przypadkach powstaj słabe chelaty, gdy obok grupy karboksylowej koordynuje dodatkowo inna grupa funkcyjna np. grupa – OH (kwas glikolowy) czy – NH2 (glicyna, sarkozyna). Badania rentgenowskie na syntezowanych zwi zkach kompleksowych pozwoliły jednoznacznie wskaza sposób koordynacji kilku wybranych ligandów przez jony manganu(II) oraz opisa sfer koordynacyjn jonu centralnego Mn2+ w poł czeniach kompleksowych z tymi ligandami w fazie stałej. Wyniki tych bada potwierdziły w wi kszo ci przypadków dwupodstawny charakter grupy karboksylowej oraz wykazały, w odró nieniu od bada w roztworze, chelatuj cy charakter jonów metoksyoctanowych i brak udziału grupy – NH2 w cz steczkach sarkozyny w wi zaniu jonów manganu(II). Du e znaczenie maj wyniki bada dla układów kompleksotwórczych słabo zbadanych lub nie posiadaj cych cytowa w literaturze, szczególnie dla tych przebadanych kompleksowo w obu fazach tzn. dla poł cze manganu(II) z kwasem metoksyoctowym oraz z sarkozyn . Wielu autorów prac podejmuj cych temat zwi zków kompleksowych z jonem Mn2+ zgodnie stwierdza, e pierwiastek ten stwarza wyj tkowo du o problemów eksperymentalnych. Mangan wyst puj c na kilku stopniach utlenienia wymaga w niektórych przypadkach zastosowania odpowiednio dobranego reduktora. Ponadto wskazane jest równie prowadzenie miareczkowania potencjometrycznego w atmosferze gazu oboj tnego, co wymaga rozbudowania układu pomiarowego. Roztwory soli Mn(II) s trwałe tylko w rodowisku kwa nym, nale y je dodatkowo zakwasi , mierzone wi c st enie jonów wodorowych jest sum st e jonów uwalnianych w czasie reakcji kompleksowania oraz jonów wynikaj cych z dodatku kwasu, co nale y uwzgl dni w obliczeniach, dokonuj c pewnych modyfikacji. Ponadto charakter ligandów determinował wybór metodyki bada , gdy nale ało dostosowa eksperyment oraz obliczenia do rodzaju danego zwi zku. Dodatkowym utrudnieniem w pracy z opisywanymi zwi zkami była ograniczona rozpuszczalno w wodzie niektórych z nich. By mo e w/w problemy s przyczyn wielu nie cisło ci, rozbie no ci lub braku wa nych informacji w publikacjach zwi zanych z t tematyk . Stałe trwało ci s parametrami, które najpełniej charakteryzuj poł czenia kompleksowe w roztworze, dlatego otrzymane wyniki stanowi poszerzenie i uzupełnienie wiadomo ci z zakresu chemii koordynacyjnej zwi zków manganu(II). Ponadto ze wzgl du na biologiczn aktywno wi kszo ci z badanych ligandów oraz cenne wła ciwo ci manganu jako mikroelementu mog by przydatne w innych dziedzinach nauki.pl_PL
dc.language.isoplpl_PL
dc.publisherKatowice : Uniwersytet Śląskipl_PL
dc.subjectjony manganupl_PL
dc.subjectligandypl_PL
dc.titleWłaściwości kompleksotwórcze wybranych ligandów organicznych względem jonów manganu(II)pl_PL
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesispl_PL
Appears in Collections:Rozprawy doktorskie (WNŚiT)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Pedras_Wlasciwosci_kompleksotworcze_wybranych_ligandow_organicznych.pdf3,39 MBAdobe PDFView/Open
Show simple item record


Items in RE-BUŚ are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.